#Jos

Kom meer te weten over Jos, directeur Pro Life

Jos Leijenhorst (38) is getrouwd met Hinke, vader van Emi, Bart en Sam. Als directeur is hij verantwoordelijk voor Pro Life. En voor het team van 25 mensen, waarvan de helft werkt op de Klantenservice. Buiten zijn werk om geniet Jos van sporten, spelletjes met de kinderen, op pad met familie en vrienden. Kom meer te weten over Jos via zijn uitspraken over verschillende onderwerpen. 

 

“We willen betekenisvol zijn voor een brede christelijke doelgroep. Dat is soms best lastig. Want moet je bijvoorbeeld een NIP-test wel of niet vergoeden?”
Mijn geloof in God is een drijfveer in mijn werk. Bij Pro Life proberen we dit geloof te vertalen naar standpunten over medisch-ethische thema’s, vergoedingen en campagnes. We willen betekenisvol zijn voor een brede christelijke doelgroep. Dat is soms best lastig. Want moet je bijvoorbeeld een NIP-test wel of niet vergoeden? De meningen daarover verschillen. Zulke beslissingen nemen we samen met de Pro Life Adviesraad. Wij besloten de NIP-test niet te vergoeden. Het blijkt dat 70% van de vrouwen de test doen om bij een gevonden afwijking te overwegen de zwangerschap af te breken. U leest dit terug in het onderzoek van NPV Zorg. We vergoeden wel onderzoeken die nodig zijn om moeder en kind de beste zorg te geven tijdens de zwangerschap.

 

"Het mooie aan mijn werk bij Pro Life is de combinatie van geloof en werk."

Geloof biedt mij houvast. Dat is niet altijd zo geweest. Toen ik jong was overleed mijn moeder. Ik verloor met haar ook een stabiele gezinssituatie. Geloven in een liefdevolle God was toen moeilijk. Ik heb er anders naar leren kijken. God heeft nooit een wereld gewild waarin mijn moeder jong zou komen te overlijden. Een wereld vol verdriet is nooit God’s wil geweest."

 

“Iemand vroeg me hoe ik het volhoud om te geloven. En voegde eraan toe dat ik toch niet helemaal dom overkwam.”

“Onverwachts raakte ik met ene Remco aan de praat. Hij vroeg hoe ik het volhoud om in God te geloven. Het was een gesprek tussen 2 mannen die het over veel dingen niet eens waren. En ook niet zijn geworden. Toch was het een mooie en betekenisvolle ontmoeting. Een die ons allebei aan het denken heeft gezet. We spraken vrijuit over onze overtuigingen. Tegelijk met een zekere bescheidenheid: wij zijn niet alwetend. Het meest belangrijke is dat we nieuwsgierig waren naar elkaar. Naar het verhaal achter het standpunt. Na 45 minuten moesten we afscheid nemen. Ik stak mijn hand uit, daar nam Remco geen genoegen mee. We hebben elkaar daarop even stevig vastgepakt.”

 

“Ik krijg buikpijn als ik denk hoe een baby in wording wordt geaborteerd. We willen niemand schuld aanpraten. Wel willen het ongeboren kind, dat geen stem heeft, vertegenwoordigen.”

“Als Pro Life vergoeden we geen abortus. Als je ongewenst zwanger bent, lijkt zo’n afwijzing keihard. Ik geloof dat God het leven geeft. Ook als de omstandigheden moeilijk zijn. Juist in de strijd en uitzichtloosheid willen we helpen en meeleven. We maken deel uit van een samenleving waar iedereen zelf kan kiezen. Bij abortus gaat het om een keuze tussen leven en dood. Dat maakt het heel beladen. Ik krijg buikpijn als ik denk hoe een baby in wording wordt geaborteerd. We willen niemand schuld aanpraten. Wel willen het ongeboren kind, dat geen stem heeft, vertegenwoordigen.” 

​Handige links