Pro Life denkt alleen mee met werkgroep

Graag reageer ik op allerlei vragen die naar aanleiding van de forumdiscussie tijdens het symposium "Onverzekerden en het nieuwe zorgverzekeringsstelsel" zijn ontstaan. Zijdelings ga ik ook in op het ingezonden artikel van de heer Van Kekem.

 

Er is uit de forumdiscussie en de berichtgeving in de krant over de plannen voor een werkgroep wellicht een verkeerde indruk ontstaan. Ik probeer dat misverstand weg te nemen.

De bedoeling is niet dat de werkgroep verzekeringen, die wellicht omgezet zal worden in een stichting, qua principes verbreed zal worden. In het te vormen bestuur zullen wellicht ook enkele specialisten zitting nemen, maar het ligt voor de hand dat bestuursleden zelf ook gemoedsbezwaarde zullen zijn. Binnen dat bestuur zijn alle betrokken kerkelijke geledingen vertegenwoordigd, zodat deze stichting interkerkelijk is en alle gemoedsbezwaarden zich vertegenwoordigd kunnen voelen. De stichting zal tot taak hebben de belangen van alle gemoedsbezwaarden in Nederland (particulieren en bedrijven) te behartigen. Dat betekent dat een professionele medewerker in dienst zal moeten komen van deze stichting.

 

De stichting wordt niet breder als het gaat over de uitgangspunten. Iets anders is dat zo'n stichting duidelijk wel behoefte zal hebben aan afstemming en overleg, informatie-uitwisseling enzovoort met andere organisaties die te maken hebben met gemoedsbezwaarden. Deze organisaties, waaronder de NPV, de RMU en Pro Life, hebben ook de afgelopen tijd al contact gezocht met de werkgroep verzekeringen. In goed overleg is het telefoonnummer van deze werkgroep vermeld in het blad van de NPV en de RMU en wordt omgekeerd soms ook door ons verwezen naar deze organisaties.

 

Ook met Pro Life is intensief overleg geweest, namelijk over het registreren van gemoedsbezwaarde gebruikers van de AWBZ. Het heeft tot een goede uitkomst geleid. Pro Life heeft de bereidheid getoond ook op andere manieren mee te denken met de problematiek van de gemoedsbezwaarden.

Als werkgroep ter behartiging van de belangen van gemoedsbezwaarden delen wij de opvattingen van Pro Life Ziektekostenverzekeraar over verzekeren natuurlijk niet. Maar wel is gebleken dat constructief overleg met alle hiervoor genoemde organisaties mogelijk is. Afstemming is gewoon nodig. Daarvoor zou een platform, enigszins vergelijkbaar met het platform waarden en normen, een nuttige functie kunnen hebben. Ik stel me dan ook voor dat een op te richten stichting wel zal willen participeren in zo'n platform. In die zin heb ik me tijdens de forumdiscussie ook uitgesproken.

Het behartigen van de belangen van gemoedsbezwaarden wordt dus niet door Pro Life gedaan. De interkerkelijke werkgroep verzekeringen, eventueel onder een andere naam en rechtsvorm, blijft de belangen van gemoedsbezwaarden behartigen. De werkgroep heeft al sinds 1995 gemoedsbezwaarden van informatie voorzien en zo goed mogelijk in individuele gevallen bijgestaan. Het is zeker verstandig dat dit werk structureler gedaan wordt en dat er een meer gezamenlijke voorlichting wordt gegeven. Er moet dan ook iemand werkzaam zijn die daar een deel van de week of volledig voor is vrijgesteld. Die moet worden aangesteld bij een rechtspersoon. Dat is een reden om te denken over een stichting. Alles uiteraard in goed overleg met de kerkelijke instantie die toezicht houdt op de werkgroep.

 

Om nog even aan te sluiten op de brief van Van Kekem: ons vertrouwen hoeven we niet op mensen, ook niet op een stichting te stellen. Wel moeten we doen wat onze hand vindt om te doen. Bid en werk.

 

De auteur is lid van de werkgroep verzekeringen, die zich buigt over problemen waar gemoedsbezwaarden door de wijzigingen in het zorgstelsel tegenaan lopen.